ఇదేనండి ఇదేనండి మా హైదరాబాదు

ఇదేనండి ఇదేనండి మా హైదరాబాదు 1507 గోల్కొండ స్వతంత్ర రాజ్యంగా అవతరణ 1562 హుస్సేన్ సాగర్ నిర్మాణం 1578 పురానాపుల్ నిర్మాణం 1578 నగరం గోల్కొండ కోట నుండి ముసీకి దక్షిణంగా విస్తరణ 1580 నూతన నగరానికి (ప్రస్తుత పాత నగరానికి) ఆవిష్కరణ 1589 -91 చార్మినార్, గుల్జార్ హౌజ్, చార్ కమాన్ల నిర్మాణం 1793 సరూర్ నగర్ లో జనావాసాలు ఏర్పడటం 1803 సుల్తాన్ శాహీలో టంకశాల ఏర్పాటు 1805 మీరాలం మండీ ఏర్పాటు 1806 మీరాలం చెరువు ఏర్పాటు 1808 బ్రిటిష్ రెసిడెన్సీ భవన నిర్మాణం 1828 చందూలాల్ బారాదరీ నిర్మాణం 1831 చాదర్ ఘాట్ వంతెన నిర్మాణం 1859 -66 అఫ్జల్ గంజ్ వంతెన నిర్మాణం (నయాపుల్) 1862 పోస్టాఫీసులు (డాక్ ఖానాల) నిర్మాణం 1873 బాగే ఆం – పబ్లిక్ గార్డెన్ నిర్మాణం 1873 బొంబాయి – సికిందరాబాదు రైల్వే లైన్ల నిర్మాణం 1874 నిజాం రైల్వే సంస్థ ఏర్పాటు 1884 ఫలక్ నుమా ప్యాలెస్ నిర్మాణం 1882 చంచల్ గూడా జైలు నిర్మాణం 1883 నాంపల్లి రైల్వే స్టేషన్ నిర్మాణం 1884 ముస్లిం జంగ్ వంతెన నిర్మాణం 1885 టెలిఫోన్ ఏర్పాటు 1890 నిజామియా అబ్జర్వేటరీ టెలిస్కోపు ఏర్పాటు 1893 హనుమాన్ వ్యాయమాశాల (జిమ్) ప్రారంభం 1910 హైదరాబాద్ స్టేట్ విద్యుత్ సంస్థ ఏర్పాటు 1920 హైకోర్టు నిర్మాణం 1920 ఉస్మాన్ సాగర్ (గండిపేట) నిర్మాణం 1927 హిమాయత్ సాగర్ ఆనకట్ట నిర్మాణం 1927 చార్మినార్ యునానీ ఆయుర్వేదిక్ ఆసుపత్రి నిర్మాణం 1930 హైదరాబాద్ నగరంలో సిమెంటు రోడ్ల నిర్మాణం 1935 బేగంపేట విమానాశ్రయం ఏర్పాటు 1945 నిజాం – టాటాల ఉమ్మడి భాగస్వామ్యంలో డక్కన్ ఎయిర్ వేస్ ప్రారంభం

కంచె ఐలయ్య సారు దొరల తెలంగాణా వద్దంటడు

"కంచె ఐలయ్య సారు దొరల తెలంగాణా వద్దంటడు " అవును ..??? ఐలయ్య గాడు అను కుంటున్నాడు తెలంగాణా లో వీడోక్కడే చదువు కున్నా వాడు .. మెధవి.. మేము అందరం చదివిన్ధి.. అస్సలు చదివే కాదు.. మేము అందరం దొరల కింద పనిచేసే పాలేర్లు అనుకుంటాడెమో .. ఐలయ్య చదువు కోవాలంటే , వాళ్ళ అమ్మ దొర కాళ్ళు పట్టుకోవలిసి వచ్చింది అట, కాదనటం లేదు, అప్పుడున్న దొరల రాజ్యం లేదు, దొరల రాజ్యం ఇయన గారికి ఒక్కడికే ఉండెన? మాకు లేకుండెన? మాకు తెల్వద ? కాని మేధావికి ఇంకా తెలివి రాలెధు. అప్పుడున్న దొరలూ వెరు.. ఇప్పుడున్న దొరలు వెరె.. అప్పుడున్న అజ్ఞానం ఇప్పుడు లేదు, అందరు చదువుకున్నరు.. "విధ్యవంతులం" అయినరు. , ఎవరు దొర, ఎవడు దొంగ అని తెలవకుండా ఎక్కడ ఎవడు లేడు . సీమంధ్ర మీడియా - ఐలయ్య గానికి వున్నా "దొర" వీక్ నెస్ ని బాగానే వాదుకున్నరు. వాడుకుంటున్నారు కూడా, వీన్ని మేధావిని చేసిందే కాకుండా, తెలంగాణా లో వున్నా చదువుకున్న వాళ్ళని అజ్ఞానులు అని వానితోటి గట్టిగానే నమ్మిచ్చరు.

తెలంగాణ చారిత్రకంగానే పారిశ్రామిక రంగం లో వెనకబడి ఉంది.

“తెలంగాణ చారిత్రకంగానే పారిశ్రామిక రంగం లో వెనకబడి ఉంది.” 1956 నవంబరు ఒకటి నుండి హైదరాబాదు ఆ రంగం ఈ రంగం అన్ని రంగాలలో వెనకబడి ఉంది అని తెలంగాణ ‘రంగ’స్థలం మీద ప్రతి రోజు ‘నిజం — it’s a lie’ అన్న నాటకం విజయవంతంగా ప్రదర్శింపబడుతున్దనేదే నిజమైన నిజం. ఫలితంగా తెలంగాణ ఆత్మనున్యతా భావంలోకి తనకు తెలియకుండానే నెట్టివేయ బడింది. “హైదరాబాదు సంస్థానం లో పారిశ్రామికీకరణ” అన్న పరిశోధనా పత్రంలో (సి. వి. సుబ్బారావు, డిల్లీ విశ్వ విద్యాలయంలో ఆర్ధిక శాస్త్ర నిపుణులు) 1930 లోనే తెలంగాణలో పారిశ్రామిక పురోగతి ఎలా జరిగింది (కోస్తాంధ్ర, రాయలసీమలో ఎలాంటి ఫ్యాక్టరీలు లేనప్పుడే సుమారు 200 ఫ్యాక్టరీలు తెలంగాణ జిల్లాల్లో ఉండేవి) వివరించారు. ఒక వేళ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ భారత దేశంలోకి రాకపోతే ఈ దేశంలోని చేనేత పరిశ్రమ బ్రిటన్లోని చేనేత పరిశ్రమల కన్నా అభివృద్ధి చెందేదని కారల్ మార్క్స్ చెప్పినట్లు, తెలంగాణ ఆంధ్ర ప్రాంతంలో విలీనం కాకపోతే తెలంగాణాలోని పరిశ్రమలన్నీ ఈ రోజు బ్రహ్మాండంగా అభివృద్ధి చెందేవన్నది నగ్న సత్యం. నిజాం కాలంలో తెలంగాణలో పారిశ్రామిక పురోగతి 1871 సింగరేణి బొగ్గు గనులు 1873 మొదటి స్పిన్నింగ్ మిల్లు 1876 ఫిరంగుల ఫ్యాక్టరి 1910 ప్రభుత్వ ప్రింటింగు ప్రెస్ 1910 ఐరన్ ఫ్యాక్టరి 1916 దక్కన్ బటన్ ఫ్యాక్టరి 1919 వి.ఎస్.టి. ఫ్యాక్టరి 1921 కెమికల్ లాబొరేటరి 1927 దక్కన్ గ్లాస్ ఫ్యాక్టరి 1929 డి. బి. ఆర్. మిల్ల్స్ 1931 ఆజంజాహి మిల్ల్స్, వరంగల్ 1932 ఆర్. టి. సి. స్థాపన 1937 నిజాం షుగర్ ఫ్యాక్టరి 1939 సిర్పూర్ పేపర్ మిల్ 1941 గోల్కొండ సిగరెట్ ఫ్యాక్టరి 1942 హైదరాబాద్ స్టేట్ బ్యాంక్ 1942 హైదరాబాద్ ఆల్విన్ మెటల్స్ 1943 ప్రాగా టూల్స్ 1946 హైదరాబాద్ ఆస్బెస్టాస్ 1947 హైదరాబాద్ లామినేషన్ ప్రోడక్స్

సర్ సాలార్ జంగ్ కాలంలో “సుపరిపాలన”

1956లో తుంటరి ఆంధ్రతో అమాయక తెలంగాణ పెండ్లి జరగ్గానే, ఆంధ్రా ఆఫీసర్ల జులుం మొదలైంది. ప్రభుత్వ కార్య కలాపాలను నిర్వహించటంలో మేం మీ కన్న “దీ బెస్ట్” అని తమకు తామే శభాష్ శభాష్ అంటూ సర్టిఫికెట్లు ఇచ్చుకున్రు. ఆ ఆధిక్యతా భావాల్ని ఇప్పటికీ సెక్రటేరియట్లో అట్లనే కొనసాగుతున్నాయ్. ఆరవ నిజాం కాలంలో అప్పటి ప్రధాన మంత్రి సర్ సాలార్ జంగ్ (మీర్ తురాబ్ అలీ ఖాన్, సాలార్ జంగ్ 1, GCSI, 1829 -1883) ప్రవేశ పెట్టిన పరిపాలనా సంస్కరణల వలన వివిధ శాఖలు ఎప్పుడు స్థాపించబడినాయో చుడండి: సర్ సాలార్ జంగ్ కాలంలో “సుపరిపాలన” 1864 రెవెన్యు శాఖ 1866 కస్టమ్స్ శాఖ (కరోడ్గిరి) 1866 జిల్లాల ఏర్పాటు 1866 వైద్య శాఖ 1866 మొదటి రైల్వే లైను 1867 ప్రింటింగు మరియు స్టేషనరీ 1867 ఎండోమెంట్ శాఖ 1867 అటవీ శాఖ (జంగ్లాత్) 1869 మున్సిపల్ శాఖ 1869 పబ్లిక్ వర్క్స్ డిపార్ట్ మెంట్ 1870 విద్యా శాఖ 1870 హైకోర్టు ఏర్పాటు 1875 సర్వే, సెటిల్మెంట్ శాఖ 1876 ల్యాండ్ సెటిల్మెంట్ శాఖ 1881 జనాభా లెక్కల సేకరణ 1882 ఎక్సైజు శాఖ (ఆబ్కారీ) 1883 పోలీసు శాఖ 1892 గనుల శాఖ 1892 పరిశ్రమలు, వాణిజ్యం శాఖలు 1893 లోకల్ ఫండ్ శాఖ 1896 నీటిపారుదల శాఖ 1911 స్టేట్ లైఫ్ ఇన్సూరెన్స్ ఫండ్ 1912 సిటి ఇంప్రూవ్ మెంట్ బోర్డ్ బోర్డు (నేటి హుడా లెక్క) 1913 వ్యవసాయ శాఖ 1913 హైదరాబాద్ సివిల్ సర్వీసు (నేటి A.P.P.S.C. లెక్క) 1914 ఆర్కియాలజీ శాఖ 1932 ఆకాశవాణి హైదరాబాద్ 1945 కార్మిక శాఖ

హైదరాబాద్ లో వెళ్లి విరిసిన విద్యాలయాలు

తెలంగానాంధ్ర పెండ్లి అయిన మొదటి రాత్రి నుండే తెలంగాణ తల్లి బిడ్డల మీద ఆంధ్ర ఆంగ్ల దొరల కూతలు: తెలంగాణ వారికి తెలివి లేదు, అంబటి గాళ్ళు, తెలుగు రాదు, చదువు రాదు. మేమే మీకు “అక్షరాభ్యాసం” చేస్నమని ఇప్పటికీ పోజులు. అందుకే ‘విజయవాడ శ్రీ చైతన్య, గుంటూరు నారాయణ’ అని ఇప్పటికీ (విద్యా వ్యవస్థను భ్రష్టుపట్టించి రక్తాన్ని పీల్చే) ఇంటి ముందు దిష్టి బొమ్మల్లా, హైదరాబాదు లో బోర్డులు వేలాడుతూనే ఉన్నాయి. ప్రస్తుత వలసాంధ్ర పాలనలో విద్య అంగడి సరుకుగా మారలేదా? విద్య సంస్కరణలన్నీ తెలంగాణలోనే ముఖ్యంగా ఉస్మానియా ఉనివర్సితీ లోనే ఎందుకు అమలు జరుగుతున్నాయి? ఒ.యు. 1939 వందేమాతరం ఉద్యమం నాటి నుండి ఈనాటి వరకు సమకాలీన సామాజిక ఉద్యమాలకు, చైతన్యానికి వేదిక నిలబడింది. “1969 జనవరి ౨౪ న కాల్పుల్లో గాయపడిన వారిని గాంధి ఆసుపత్రిలో చేర్చిన్రు. ఇంజనీరింగు కాలేజి వద్ద విద్యార్ధుల సభ జరుగుతుండగా ‘గాయపడిన వారు చావు బత్కుల్లో ఉన్రు. వారికి ఎక్కించటానికి ఆసుపత్రిలో రక్తం కావాలె’ – అన్న మేఘ సందేశం అందింది. అది విన్న పిల్లలు రక్త దానం కోసం యునివర్సిటీ నుండి గాంధీ ఆసుపత్రి వరకు పరిగెత్తే దృశ్యం ఒక అపూర్వ సన్నివేశం (అప్పట్లో విద్యార్ధులకు స్కూటర్లు, బైకులు లేవు, బందు కారణంగా బస్సులు ఆటోలు లెవ్వు).” హైదరాబాద్ లో వెళ్లి విరిసిన విద్యాలయాలు 1856 దారుల్ ఉలూమ్ స్కూలు 1872 చాదర్ ఘాట్ స్కూలు 1879 ముఫీడుల్ అనం హైస్కూల్ 1879 ఆలియా స్కూల్ 1884 సికిందరాబాద్ మహబూబ్ కాలేజి 1884 నిజాం కాలేజి 1887 నాంపల్లి బాలికల స్కూలు 1890 వరంగల్ లో మొదటి (తెలుగు) స్కూలు 1894 ఆసఫియా స్కూలు 1894 మెడికల్ కాలేజి 1904 వివేక వర్ధిని స్కూలు 1910 మహాబుబియా బాలికల స్కూలు, గన్ ఫౌండ్రి 1918 ఉస్మానియా యునివర్సిటీ 1920 సిటీ కాలేజి 1923 హైదరాబాద్ పబ్లిక్ స్కూలు 1924 మార్వాడి హిందీ విద్యాలయా 1926 హిందీ విద్యాలయ 1930 ఫిజికల్ ఎడ్యుకేషన్ కాలేజి 1946 కాలేజి ఆఫ్ వెటర్నరి సైన్స్ రోగి వెళ్ళగానే రూపాయిని ప్రేమించకుండా, రోగిని రోగాన్ని ఆప్యాయతతో, ప్రేమతో, భరోసా ఇచ్చే ధైర్య వచనాలతో బలవంతంగా దవాఖానాలో అడ్మిట్ చేస్కొని ఉచితంగా మందులు మాకులతో పాటు అన్నం, డబుల్ రొట్టె, మోసంబీ పండ్లు, టమాట రసం, గుడ్లు, వోద్దన్నా ఇచ్చి ఆరోగ్యం బాగు చేసి పేషెంట్ ఇంటికి వెళ్తానని బతిమిలాడుకుంటే డిశ్చార్జ్ చేసేటోల్లు. ఏవీ ఆ బంగారు దినాలు ? ఏందీ ఈ కంపు కొట్టే నక్షత్రాల సూపర్ స్పెషాలిటీ హాస్పిటల్స్?

తెలంగాణా ఓటరులకు విన్నపం, మీ యొక్క ఓటు ను తెలంగాణా కే వేయండి. తెలంగాణా ను గెలిపించు కొండి. ఈ ఉప ఎన్నికలు తెలంగాణా వాదానికి సమైక్య ఆంధ్రా వాదానికి మధ్య జరుగుతున్న ఒక యుద్ధం. తెలంగాణా లో ని నాలుగు కోట్ల ప్రజల చిరకాల వాంచ "తెలంగాణా రాష్ట్రం" ఏర్పాటు మీ యొక్క ఓటు మీద నే ఆధార పడి ఉంది.
తెలంగాణా వాదులార - విధ్యార్తులార, విధ్యావంతులార కళాకారులార, వ్యాపారస్తులార, కార్మికులారా, కర్షకులారా, ప్రజలారా తెలంగాణా కై అంతిమ పోరాటం మొదలయింది. తెలంగాణా సమస్య మీద అందరు మాట్లాడుతున్నారు, అన్ని రాజకీయ పార్టీలు 2009 ఎన్నికలప్పుడు తెలంగాణా కు సై అన్నాయి, అఖిలపక్ష సమావేశం లో ఒకే అన్నాయి.. తెలంగాణా పై కేంద్రం ప్రకటన వేలుపడే సరికి అన్ని రాజకీయ పార్టీల నిజస్వరుపాలు బయట పడ్డాయి. పార్టీలకు అతీతంగ ఆంధ్ర , రాయలసీమ కాంగ్రెస్, తెలుగు దేశం, ప్రజా రాజ్యం పార్టీల ఎం.ఎల్.ఏ. లు మూకుమ్మడి రాజీనామాలు చేసి తాటాకు మంటలతో ఉద్యమం చేసి, డిసెంబర్ 23 ప్రకటనతో తెలంగాణా ప్రజల ఆశల మీద నీళ్ళు చల్లేసిండ్లు. ఈ మన తెలంగాణా కు చెందిన కాంగ్రెస్, తెలుగు దేశం నాయకుల ఆంధ్ర పెట్టుబడి దారులకు, ఆంధ్ర నాయకత్వానికి అమ్ముడు పోయి, తెలంగాణా జే.ఏ.సి. నిర్ణయానికి కట్టుబడి ఉండక, రాజీనామా చెయ్యక పోగా ఉపఎన్నికల్లో పోటీ కి దిగుతున్నారు, దీన్ని ఏమంటారు మీరే ఆలోచించుకోండి, వాళ్లకి కావలిసింది పదవులు, అధికారం మాత్రమే తెలంగాణా ఎడ పోతే ఏంటి. ఈ ఉప ఎన్నికల్లో కాంగ్రెస్, తెలుగుదేశం పోటి చేసి గెలిచి ఎం నిరుపిద్దాం అనుకుంటున్నారు?.. తెలంగాణా వాదం లేనే లేదు, తెలంగాణా ప్రజలు సమైక్యాంద్ర నే కోరుకుంటున్నారు అనే అబద్ధపు సంకేంతాలు కేంద్రానికీ, శ్రీ కృష్ణ కమిటి కి పంపెందుకేన మీ కుట్ర?.
ఓటు అడిగే, కాంగ్రెస్, తెలుగుదేశం నాయకులను నిలదీసి అడగండి, తెలంగాణా కొరకు రాజీనామా చెయ్యని వారు ఏ మొకం పెట్టుకొని ఓట్లు అడుగుతున్నారు అని. శ్రీ కృష్ణ కమిటి కి తెలంగాణా కోసం ఏక వాక్య నివేదిక ఇవ్వకుండా మూడు మూడు నివేదికలు ఇచ్చిన చంద్ర బాబు ని, అయిన పార్టి నాయకులను అడగండి, తెలంగాణా ఎట్లా తెస్తారో? అని. అదే శ్రీకృష్ణ కమిటికి తను వంతు బాధ్యతగ ఒక్క నివేదిక ఇవ్వని డి.ఎస్. ని నీలదీసి అడగండి, తెలంగాణా ఎట్లా తెస్తారో అని.
ఉప ఎన్నికలు రాంగానే తెలంగాణా వాదాన్ని కూడా లెక్క చెయ్యకుండా ఎన్నికల్లో కి నోట్ల కట్టలతో పోటికి వస్తున్నా కాంగ్రెస్, తెలుగు దేశం అభ్యర్తుల డిపాజిట్లు గల్లంతు అయ్యేటట్టు మీ ఓటు ను తెలంగాణా కు వెయ్యండి, తెలంగాణా కై పదవులను త్యాగం చేసిన అభ్యతులనే గెలిపియ్యండి. ఇదే ఆకరు మోక, మన వాళ్ళలో ఒక్కరు ఓడిపోయినా సీమాంధ్రులు మన తెలంగాణా వాదాన్ని అవహేళన చేస్తారు, తెలంగాణా కై ప్రాణ త్యాగం చేసిన అమరవీరులను అవమాన పరిచి, వారి త్యాగాలు వృధా పరుస్తార? అందుకే మీ యొక్క ఓటు బలాన్ని చూపి కేంద్రానికి, శ్రీ కృష్ణ కమిటి కి గుభ గుయ్యిమనేట్టు సమాధానం చెప్పుతార? ఆలోచించుకోండి.
ఆంధ్ర వలస పాలనలో తెలంగాణా 53 సంవస్తరాల నుండి దగ పడుతుంది, బాష యాసల మీద పెత్తనం, సంస్కృతీ మీద దోపిడీ, వనరుల దోపిడీ, నీటి పంపకాలల్లో, విద్య అవకాశాల్లో అసమానత, ఉద్యోగాలను తెలంగాణా వాళ్ళకు కాకుండా తన్నుక పోవటం. చదువుకున్నా సరైన ఉపాధి దొరకని ఈ పాలనా లో ఇంకా ఎన్ని నాళ్ళు మోసపోతు వుంటాం, ఇదే మన తల రాత అనుకుంటూ ఆంధ్ర వలస లో మగ్గి వున్న్దామా? తేల్చుకోండి. 1956 తర్వాత తెలంగాణా ప్రజలకు జరిగిన న్యాయం లేదు- జరగని అన్యాయం లేదు. ఈడ భుములేమో బీడు పోతుంటే పచ్చని పంట పొలాలు ఆంధ్ర లో, ప్రాజెక్ట్ లేమో ఇక్కడ నీరు పారేది అక్కడ, బొగ్గు పుట్టేది మన తెలంగాణా గర్బం లో దానికి సంబంధించిన పరిశ్రమలు ఆంధ్ర లో, మిగులు బడ్జెట్ ఇక్కడిది - తరలిమ్పులేమో ఆంధ్రా కు. ఈ ఆంధ్ర పాలనా లో విద్యారంగం అభివృద్ధి చెందినదా? లేదు, ప్రభుత్వ పాటశాలలు కాని, కళాశాలలు కాని, పోలిటేకినిక్ కళాశాలలు కానీ, ఇంజినీరింగ్, మెడికల్ కళాశాలలు కాని, యునివేర్సిటీస్ కాని జనాభా ప్రాతిపదికన ఏర్పాటు జరగా లేదు.
మన ఉద్యోగాలు మనకు దక్కినాయ, లేవు.. ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో ప్రబుత్వ ఉద్యోగాల సంఖ్య 15 లక్షలు అందులో తెలంగాణా వాటా 42 శాతం అంటే, 6 లక్షలు కాని మనకు దక్కినవి కేవలం 20 శాతం అంటే, మిగతావి దొంగ నివాస పత్రాలతో మన ఉద్యోగాలు తన్నుక పోయిండ్లు.ఆంధ్ర ప్రదేశ్ సెక్రటేరియట్ లో 5000 మంది ఉద్యోగుల్లో మన వాళ్ళు కేవలం 13 శాతం మాత్రమే, నాన్ లోకల్ నియామక రద్దుకు 1985 లో చేసిన జి.వో. 610 మాత్రం 25 సంవస్తరాల నుండి అమలుకు నోచుకోలేదు. ఇంకెన్ని నాళ్ళు ఈ ఆగడాలు, ఇక సాగనివ్వం మీ ఆటలు, ఈ ద్వంద వైకరితో వేవహరించే కాంగ్రెస్, తెలుగు దేశం పార్టీలకు భుద్ధి చెప్పండి.
అప్పటి ఆంధ్ర వాళ్ళు చేసిన జై ఆంధ్ర ఉద్యమం లో కాని, ఇప్పటి సమైక్యాంధ్ర ఉద్యమం లో కాని ఒక్కరు చనిపోయినట్టు దాకలు కాని, ఏ చిన్న లాటి చార్జి కాని, ఏ ఒక్కరు మీద అయిన కేసు పెట్టి, అర్రెస్ట్ చేసిన వైనం లేదు. అదే అప్పటి మన ప్రత్యేక తెలంగాణా ఉద్యమం (1969 నుండి 1972 ) లో 369 మంది ఉద్యమ కారులను ఆంధ్ర ప్రదేశ్ కాంగ్రెస్ గవర్నమెంట్ పొట్టన పెట్టుకున్నది, ఇప్పటికి జరుగు తున్న ఉద్యమం లో ఎన్నో లాటి చార్జీలు, విద్యార్థుల మీద వెయ్యిల కొద్ది కేసులు, జైలు నిర్బందాలు, ౩౦౦ పైగా భాలిదానాలు. ఇవ్వన్ని తెలంగాణా ప్రజలు అంత తొందరగా మర్చి పోలేదు అని, ఈ ఎన్నికల అవకాశాన్ని తెలంగాణా వాదాన్ని నిరుపించేద్దుకే సిద్దంకావాలని కోరుతున్నాం.
తెలంగాణా జే.ఏ.సి. తీర్పుకు కట్టుబడి, తెలంగాణా సాధన కోసం పదవులను త్యాగం చేసిన తెలంగాణా రాష్ట్ర సమితి, జే.ఏ.సి అభ్యర్తులకే తమ వోటు ను వేయాలని కోరుతూ.
జై తెలంగాణా.. జై జై తెలంగాణా... జై జై జై తెలంగాణా....

మరో సారి మోసం?? మల్లి అదే ద్రోహం???



కే.సి.అరే తెలంగాణా, తెలంగాణాయే కే.సి.ఆర్ అనే నినాదంలో అతిశయోక్తి వుందేమో కాని, ఉప ఎన్నికల్లో బంగపడ్డ, గాయపడ్డ కే.సి.ఆర్. తోరలోనే, తెరుకోగాలిగాడు, ఎప్పటి మాదిరి గ పొత్తుల చక్రం తిప్పుతున్నాడు, కాని గాయ పడ్డ తెలంగాణా వుద్యమానికి కట్టు కట్టి వైద్యం చేసే వైద్యులు కాని, పరమార్శించే ఆప్తులు కాని లేక, తెలంగాణా వాదం అనాథ వలె, అశక్తురాలు వలె మిగిలి పోయింది..తెలంగాణా లక్ష్య సాధన ఏ దశలో వున్నదో, ఎంత కాలం పడుతుందో అని తేల్చుకొని పరిస్థితిలో సతమతమవుతున్నారు తెలంగాణా తల్లి బిడ్డలు. అధిష్టానం చేసే ఎత్తుగడలు ఒక వైపు, మిశ్రమ రాజకీయాల మధ్య తెలంగాణా వాదం నలిగి పోతున్నది.. వీళ్ళా మా అన్యాయాలను చక్కదిద్దే నేతలు, అని కుమిలి పోవటం తప్ప తెలంగాణా ప్రజలకు దిక్కుతోచటం లేదు.. ఏది జరగకుడదని తెలంగాణా ప్రజలు అనుకున్నారో అదే జరిగిందా? మల్లి మరొక సారి మోసంజరిగిందా? ప్రత్యేక రాష్ట్ర నినాదం తో ముందుకు వచ్చే నేతల చిత్తశుద్ది పై అనుమానాలు నిజం అయ్యాయ? న్యాయం జరగాలని అభివృద్ది ఫలాలు తమకే దక్కాలని తెలంగాణా ప్రజలు కట్టుకున్న చీమల పుట్టల్లో పాములు ప్రవేశించాయ? ప్రత్యేక తెలంగాణా రాష్ట్ర వాదనతో ఆశలు నింపిన తెలంగాణా రాష్ట్ర సమితి చేసినది అపకరమో, వుపకారమో? మరి. తెలంగాణా సమస్యని జాతీయ స్థాయిలో ప్రచారం ఇచ్చి, గుర్తింపుని తెచ్చింది టి.ఆర్.ఎస్సే. నాయకత్వ లేమిని చెన్నారెడ్డి తర్వాత నింపింది టి.ఆర్.ఎస్సే. ప్రజల ఆశల నిచ్చెన మీద అవలీలగా అదికార అన్దేలాలకేక్కింది ఈ పార్టీయే. గతం లో కంటే భిన్నమైన పటిష్టమైన తెలంగాణా రాజకీయ సంస్థను నిర్మించినందుకు టి.ఆర్.ఎస్. ను అబినందిచలిసిందే.. "ఆశల శికారం నుంచి జారిపదినప్పుడు తెలంగాణకు తగిలిన గాయం మునుపటి కంటే పెద్దదే.. ఐతే, తెలంగాణా ఉద్యమం చేక్కుచేదర లేదని చాల మంది ఇంక విశ్వశిస్తున్నారు, నివురు గప్పిన నిప్పులాగో, తుపాను ముంది ప్రశాంతత లాగ ఉద్యమం వుందని ఆశబావలు వేక్తం చేస్తున్నారు. న్యాయం జరగాలన్న ఆకాంక్షను రాజకీయ పార్టి లో పెట్టి, నిరాయుదులుగా మిగిలి పోయారు తెలంగాణా జనం.. మరియు ఇప్పుడు జరగబోయే పరిణామాలకు ప్రేక్షక ప్రాయులుగ మిగిలిపోయారు.. అయిన కొంత వరకు తమ అసంతృప్తి ని తెలియజూపి, మొన్నటి ఉపఎన్నికల్లో టి.ఆర్.ఎస్ ని కొంచెం సమస్యల్లో పడేసింది, దానికి కొన్ని కారణాలు వున్నాయి.. అయిన ఆ పార్టి వైకరి లో ఆత్మ విమర్శ కనపించక పోవటం అభిమానులను కొంచెం క్రుంగ దీసింది, అందుకు, కొత్తగా ఏర్పడ్డ పార్టీల వైపు మొగ్గు చూపుతున్నారు.. టి.ఆర్.ఎస్. నేతలను నిలదీయడానికి, తమ విమర్శలేమితో తెలియ చెప్పడానికి ప్రజలకు ఎటువంటి అవకాశాలూ అందుబాటు లో లేవు.. నామమాత్రపు కమిటీలు వున్నా చిన్న చిన్న కార్యకర్తలకు పెద్ద నాయకులను కలిసే మాట్లాడే యాన్త్రంగం లేకుండా పోయింది.. పార్టిని సరిదిద్దే మేధావులు, విద్యావంతులు, రాజకీయేతర సంస్థలు , ప్రస్తుతం ఎటువంటి మార్గం లేకుండా కుమిలి పోతున్నారు.. అయిన, తమ వంతు ప్రయత్నాలు, పాదయాత్ర లతో, ధూమ్ దాం కార్యకమలతో, రిలే నిరాహార దీక్షలతో, తెలంగాణా అవగాహనా కార్యక్రమాలతో, తెలంగాణా ప్రత్యేక రోజుల సంబరాలను, బతుకమ్మ సంబరాలతో, నవంబర్ ఒకటి విద్రోహ దినాల వురుగింపుతో ఈలంటివి కొన్ని చేస్తూ, వుధ్యమాని సజీవం గ వుండేట్టు చూస్తున్నారు.. ఇందుకు భిన్నం గ, తెలంగాణా వాదాన్ని ముందుకు తీసుక పోవటం, ప్రభుత్వ విధానాలతో తెలంగాణా ప్రయోజనాలను సాధించడం, తెలంగాణా కు హనికలిగే ప్రభుత్వ నిర్ణయాలను ఎప్పటికప్పుడు అడ్డుకోవటం..ప్రాంతీయ పార్టీగా ప్రజా సమస్యలపై ప్రభుత్వం తో పోరాడటం లాంటివి చెయ్యలేదు.. సభలు నిర్వహించడం మొదటి నుండి అనుసరిస్తున్న ఉద్యమ రూపం.. తెలంగాణా మేధావులు రూపొందించిన వాదనలను చమత్కార శైలిలో మాట్లాడి చప్పట్లు కొట్టించుకోవటమే కాని, జన గర్జనలో, సింహ గర్జనలో ప్రజలకు ఇచ్చిన కార్యక్రమంలు లేవు.. బాల ప్రదర్శన అవసరమైనప్పుడల్లా సభలు ప్రకటించటం, సభలకు కూడా ప్రజలు తమ సొంత డబ్బులతోనే వస్తారు కాబట్టి, సబలకు అయ్యే కర్చు కూడా తక్కువే.. జనాబిమనాన్ని ఎప్పటికప్పుడు రాజకీయం ప్రయోజనాల కొరకు వాడుకోవటం తప్ప టి.ఆర్.ఎస్. నాయకత్వం ఏ ప్రజా సమస్య మీద ప్రత్యేకంగా సభలు ఆందోళన కార్యక్రమాలు చేపట్ట లేదు...పోలవరం ప్రాజెక్ట్ వల్ల నిర్వాసితులయ్యే ఖమ్మం గిరిజనుల సమస్య మీద సి.పి.ఐ , సి.పి.ఎం. పోరాడినాయి, తెలంగాణా సాగునీటి అవసరాలను, రాజదాని మంచి నీటి కేటాయిమ్పులను ప్రబితం చేసే పోతిరెడ్డిపాడు సామర్ధ్యం పెంపు ఆశం మీద కాంగ్రెస్ నేతలు, తెలంగాణా ఇర్రిగాషన్ ప్రాజెక్టులను సకాలం లో పూర్తి చేయాలనీ తే.దే.ప. అంటుంటే, తెలంగాణా రాష్ట్ర సమితి మాత్రం, ఏమి పట్టనట్టు, రచ్చ గెలిస్తే చాలు అని, ఇంటిలోనే వోదిపోయే దుస్తితి ఏర్పడింది..అదే జరిగింది.. కూడా. టి.ఆర్.ఎస్. దొరని కాని, వైపల్యం కాని తెలంగాణా ప్రజలను ఇంతగా నిరాశపరచడానికి కారణం. ఎంతకాలం మోసపోవాలన్న ప్రశ్న టి.ఆర్.ఎస్. విషయం లో మల్లి ఎదురయ్యింది.. టి.ఆర్.ఎస్. వల్ల ఎదురయ్యే ప్రశ్న కొత్తగ కాకున్నా, గత యాబై సంవస్తరాలుగా తెలంగాణా నాయకత్వం ప్రజలతో దాగుడు మూతలు ఆడుతూ, తమ స్వార్థాన్ని మాత్రం నెరవేర్చుకుంది..
ఆకరికి - తెగించి పోరాడే సామర్ధ్యం కాని, రాజీలేని పోరాటం చేయగలిగిన చిత్త శుద్ధి కాని, ప్రలోభాలకు లొంగని,నిజాయితి గల్గిన లక్షణాలు వున్నా వెక్తులు తెలంగాణా కు ఎంతైనా అవసరం వుండి.. ఈలాంటి వెక్తులను పుట్టకుండా చేస్తున్నది తెలంగాణా ఆధిపత్య వర్గాలు..

Andhra Pradhesh Formation day A Black day of Telangana


భారత దేశ స్వాతంత్రం అనంతరం, మద్రాస్ రాష్టంలో బాగంగా వున్నా ఆంధ్రులు (కోస్తంద్ర, రాయలసీమ), తమని ఉద్యోగ రంగం లో, వనరుల పంపినిలో తమిళులు దోపిడీకి గురి చేస్తున్నారని, పొట్టి శ్రీరాములు ప్రత్యేక ఆంధ్ర రాష్ట్రం కొరకు ఆమరణ నిరాహారదీక్ష చేసి ప్రాణ త్యాగ పలితంగ 1953 అక్టోబర్ 1 న మద్రాస్ రాష్ట్రం లోనుండి ఆంధ్రులను విడదీసి ప్రత్యేక ఆంధ్ర రాష్ట్ర ఆవిర్భావం జరిగింది. మద్రాస్ నగరం లో బాగం కావాలన్నా లక్షంతో దీక్ష్య చేసి, 1952 లో పొట్టి శ్రీరాములు చనిపోగా, విశాలాంద్ర (ఆంధ్ర ప్రదేశ్) ఏర్పాటు కొరకు ప్రాణత్యాగం చేసినట్లు నేటి నాయకులూ, మేధావులు వర్ణించడం చరిత్రను వక్రికరించడమే.
ఆంధ్ర రాష్ట్రం ఏర్పడిన తర్వాత రాజదాని ఒక పెద్ద ప్రశ్న మిగిలి పోయి, తలసరి ఆదాయం లేక గడ్డు పరిస్థితుల్లో, ఆంధ్ర నాయకుల కన్ను హైదరాబాద్ రాష్ట్రం మీద పడి, బాష ప్రయుక్త రాష్ట్రాల పల్లవితో అందరిది తెలుగేనని తెలంగాణా ప్రజలు తమ వారేనని కపట ప్రేమ వొలక పోసి, తెలుగు మాట్లాడే వారందరికీ ఒకే రాష్ట్రాన్ని ఏర్పాటు చేయాలన్న బూటకపు నినాదాన్ని తెచ్చారు. విశాలాంద్ర ఏర్పాటుకు తెలంగాణా ప్రజలు వెతికించిన అనంతరం, ఫజాల్ అలీ అద్వర్యం లో మొదటి SRC తాయారు చేయబడింది. మొదటి SRC ప్రకారం, వీలినం సబబు కాదని, హైదరాబాద్ రాష్ట్రం లోని 8 జిల్లాలను ప్రత్యేక రాష్ట్రం గ ఏర్పాటు చేయాలనీ సూచించింది. దీనికి ఆంధ్ర నాయకుల కేంద్రం లో తమ పలుకుబడిని ప్రయోగించి కేంద్రాన్ని సమ్మతింప జేసి, తెలంగాణా నాయకులను తమ హామీలతో, ప్రలోబలతో లొంగదీసి, పెద్ద మనుషుల వొప్పందం ద్వారా ఈ రోజు అనగా నవంబర్ 1 న ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రాన్ని ఏర్పాటు చేయటం జరిగింది.
ఆంధ్ర ప్రదేశ్ ఏర్పడిన తర్వాత, యాబై మూడు సంవత్సరాల నుండి, తెలంగాణా ప్రాంత ప్రజలకు తీరని అన్యాయం జరిగింది. వరుస ఆంధ్ర పాలన లో అనేకమైన ప్రణాలికలు, జి.వో. లు, అగ్రీమేంట్లు చేశారు, ఫార్ములాలు తెచ్చారు, ఒక్కటి కూడా, తెలంగాణా ప్రాంత ప్రజల అభివృద్దికి తోడ్పడక పొగ, తెలంగాణా ప్రాంతం ఎడారిగా మారింది. విశాలాంద్ర వుద్యమం లో తెలంగాణా రక్షణ ల గురించి మాట్లాడి, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ ఏర్పడిన తర్వాత మాట మార్చిండ్రు. తెలంగాణా విషయం లో ఏ చట్టాన్ని, ఏ హామిని కాతరు చేయక, తెలంగాణా రక్షణలు చెత్త బుట్టలో వేసి, హిట్లర్ పాలన మొదలు పెట్టిండ్లు.
తెలంగాణా ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలను దొంగ సర్టిఫికెట్లు చూపి, ముల్కి నిబందలనకు వెతిరేకంగా కొట్టుక పోయారు..తెలంగాణా వనరులను ఆంధ్ర కు తరలించే ప్రయత్నాలు ఎడతెగకుండా సాగుతూనే వున్నాయి, దీనిని సహించలేక వుద్యోగులు, మేధావులు, విధ్యార్థులు తెలంగాణా ప్రత్యేక రాష్ట్ర వుద్యమానికి నాంది పలికినారు. 1969 తెలంగాణా వుద్యమం లో ప్రపంచం లో కని విని ఎరుగని రీతిలో విచ్చల విడిగా అరెస్ట్ లు, కాల్పులు, పాఠశాలలను, కాలేజి లను, నిర్బంద ప్రదేశాలు గా మార్చారు.. భాషరాని పోలిసు సిబ్బంది తో తెలంగాణా ప్రజలను పొట్టన పెట్టుకున్నారు..
ఇప్పటికి యాబై మూడు ఏండ్లు నిండినాయి ఆంధ్ర ప్రదేశ్ ఏర్పడి, ఈ 5 దశాబ్దాల నుండి తెలంగాణా అబివృద్ది ఎక్కడినుండి ఎక్కడికి వచ్చింది, ప్రణాళికలు ఎంత వరకు సఫలం అయ్యాయి? పల్లెల అబివృద్ది ఏమి జరిగింది? ప్రభుత్వ భూములను అమ్ముకునే పరిస్థితి కి ప్రభుత్వం ఎందుకు దిగజారింది? తెలంగాణా రైతులే భూములను ఎందుకు అమ్ముకుంటున్నారు ? ఎందుకు ఆత్మ హత్యలు చేసుకుంటున్నారు? చేనేతకు ప్రసిద్ది కెక్కిన తెలంగాణా లోని సిరిసిల్ల గ్రామం లో ఆత్మ హత్యలు ఎందుకు అయ్యాయి? వీటిని మనం ఎందుకు ఆలోచించ లేకపోతున్నాం? ప్రభుత్వ భూముల అమ్మకాల ద్వారా వచ్చిన వేలాది కోట్లు ఆదాయంగ బావించాలా? అసలు ప్రబుత్వానికి భూములను అమ్మ వలసిన అవసరమేమీ వచ్చింది? ఇలా భూములను అమ్ముకుంటూ పోతే రేపు తెలంగాణా వచ్చాక మనకు ఎకరం భూమి కూడా వుండకుండా అవుతది.
తెలంగాణా ఆవశ్యకతను ప్రతి తెలంగాణా బిడ్డ తెలుసు కోవాలి, నైజాం పాలనా నుండి స్వేశ్చ ఎంతకాలం వుండక పొగ ఆంధ్ర పాలనా వశమైంది. నిజాం ను ఎదిరించి పోరాడి ప్రాణాలు త్యాగం చేసిన వీరుల గడ్డ మనది, ఆంధ్ర పాలనలో ప్రత్యేక తెలంగాణా వుద్యమం లో ప్రాణాలు కోల్పోయిన అమరవీరుల స్పూర్తి తో, ఇప్పుడు జరుగుతున్న అరాచకాలను ఎదురుకోవాలి. తెలంగాణా వాదం రాజకీయమై తెలంగాణా ప్రజలను మోసం చేస్తున్నారు.. ప్రజా వుద్యమం చెయ్యాలి, ప్రతి రంగం లో మనం వెనుకపడి పోవటానికి ప్రాంతీయ అసమానతలే కారణం. విద్యారంగం లో విద్యావకాశాలు కల్పించే దానిలో అవకతకలు, పాఠశాలల , కాలేజీల , యునివెర్సిటీ ల పంపినిలల్లో అసమానతలు. అందులో పనిచేసే వుద్యోగుల కేటాయింపు లో అవకతవకలు. వేవసాయ రంగం జరుతున్న అసమానతలు కొట్టొచ్చినట్టు కనబడుతున్నాయి, తెలంగాణా లో నది పరివాహక ప్రాంత ఆదరంగా నీళ్ళ కేటాయింపు జరగడం లేదు, ఇర్రిగేషన్ ప్రాజెక్ట్స్ మరమ్మతుకు నోచుకోక నీటి పారుదల గతి తగ్గి పోతుంది. కొత్తగ మొదలు పెట్టిన ప్రాజెక్ట్ లకి, సరైన నీళ్ళ కేటాయింపు లేకపోగా, ఆకరి దశకు కూడా నోచుకోకుండా వున్నాయి.
అందుకే, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ అవతరణ దినం తెలంగాణా విద్రోహదినంగ పరిగణించాలి, ఈ రోజే తెలంగాణా అభివృద్ది కి సమాధి కట్టిన రోజు, మన స్వేఛ్చ జీవితాలకు సంకెళ్ళు వేసిన రోజు. తెలంగాణా వునికి శాశ్వతం గ పూడ్చి పెట్టడానికి పూనుకున్న దినం.ఆంధ్ర ప్రదేశ్ అవతరణ తెలంగాణా ప్రజాస్టానికి అతీతంగ ఏర్పడింది, అందుకు నిరసనగా అవతరణ దినాన్ని తెలంగాణా విద్రోహదినంగ జరుపు కోవాలని తెలంగాణా బిడ్డలందరికీ మనవి.
జై తెలంగాణా!
జై జై తెలంగాణా!!

తెలంగాణ పై చిరు కు స్పష్టత లేనట్టే.
చిరు తెలంగాణ గురించి గొప్పగా నాలుగు మాటలు మాట్లాడితే మురిసి పోతున్న సోదరులు ఇంకా అసలు విషయం తేల్చనే లేదన్నది మరిచిపోరాదు. చిరు కు తెలంగాణ విషయం లో స్పష్టత లేదు. YS & TDPలు చెప్పేదానికి & చిరు చెప్పిన దానికి తేడా ఏమీ లేదు. YS కూడా అదే అంటున్నాడు ప్రజలు కోరుకుంటే తెలంగాణ వస్తుంది. నేను అడ్డం కాదు అని. ఈయన CM కాకముందే ఇట్ల అన్నడు అంటే రేపు CM అయ్యే అవకాశం ఉంటే ఈయన ఎట్ల మాట్లాడుతడో మనం ఊహించొచ్చు. చిరంజీవి అన్న మాటలు "నీల్లు నిదులు నియామకాల్లో తెలంగాణ కు అన్యాయం జరిగిందని అక్కడి ప్రజలు భావిస్తున్నరు. వెనక బడ్డ ప్రాంతాలు ప్రతి దగ్గరా ఉన్నాయి. కోస్తాంధ్ర లో నీళ్లే కాదు కన్నీళ్లు ఉన్నయి. "(కోస్తాంధ్ర లో కష్టాలు నిజంగానే ఉన్నయట. తెలంగాణ కు అన్యాయం జరిగిందని మాత్రం అక్కడి ప్రజలు భావిస్తున్నరట.) జరిగిన అన్యాయం అంతా ఇప్పటి వరకు అధికారం లో ఉన్నవాళ్ల వల్ల జరిగింది మాత్రమె.నట. ఈయనవస్తే ఇలా జరగదని ఈయన చెప్పాలనుకుంటున్నాడు. తెలంగాణ చాలా గొప్పదని మాట్లాడిన చిరు తెలంగాణ రాష్ట్రం గురించి మాత్రం ఏదీ చెప్పలేదు. ఒకవేళ ఆ పరిస్తితే వస్తే స్నేహపుర్వకం గా విడిపోవడానికి సహకరిస్తాం అని చెప్పడం ద్వారా చిరు చెప్పదలుచుకున్నది అర్థం అవుతుంది. అంటే తప్పని సరి పరిస్తితుల్లో మాత్రమే అంగీకరిస్తాడట. మూడు పెద్ద పార్టీలు ముందుకు రాకుండా తప్పని సరి పరిస్తితులు రావడం ఎలా జరుగుతుంది..? అంటే రేపు ఎప్పుడైనా తెలంగాణ పార్టీల ఎమ్మెల్యేల అవసరం వస్తేనే ఆ అనివార్యం వచ్చినట్టా..? మరి లేకపోతే ఆ తప్పని సరి పరిస్తితి ఏమిటి..? ప్రజాభిప్రాయం కనుక అదే ఐతే ఓకే అంటున్నాడు అన్నయ్య. కాని సమస్యల్లా ప్రజాభిప్రాయం అంటే ఎవరిది. తెలంగాణ ప్రజలదా..? లేక అన్ని ప్రాంతాల వారిదా..? దెబ్బ తాకినోడు ఏడుస్తూంటే కొట్టిన వాన్ని అడిగి ట్రీట్ మెంట్ చేస్తాం అనడం కరెక్టా..? ప్రాజాభిప్రాయ సేకరణ కు చిరు ఎంచుకున్న మార్గం ఏంటి..? కేవలం ఓట్లు సీట్లేనా..? ఐతే ఎవరి సీట్లు తెలంగాణవి అన్నమాట..? కేవలం TRS, NTPP, BJP లవేనా లేకా గొడమీది పిల్లులు కాంగ్రేస్ సీపి ఐ లవి కూడానా..? పార్టీ పెడతా అని రెండు మూడు ఏళ్ల నుంచే అంటున్న చిరంజీవి తెలంగాణ పైమాత్రం ఇంకా నిర్ణయం తీసుకోలేదు అంటున్నాడు. ఆయన తీసుకున్న ఒకేఒక నిర్ణయం రాజకీయాల్లోకి రావడం. సీయెం కావడం. అంతేనా..!! - Naveen Achari

నిరంకుశ నిజాం మెడలు వంచిన రోజిది. దొరలు జమీందాఋలను పల్లెల నుండి తరిమిన రోజిది. యావత్ ప్రపంచాన్నే ప్రభావితం చేసిన తెలంగాణ సాయుధ రైతాంగ పోరాటం దెబ్బకు నిజాం వాడి తాతముత్తాతలు దిగొచ్చిన రోజిది.
ఒక ప్రకాశం గుండీలు విప్పితేనే ఆహ ఓహో అని పొగిడే సర్కారీ రచయితలకు నాలుగు వేలమందికి పై చిలుకు యోధులు నిజాం తుపాకులకు గుండెలెదురొడ్డి పోరాడడం ఏ పుస్తకాల్లో రాయరెందుకో. ఆ రోజు ప్రకాశం ఆ పని చేసినప్పుడు చుట్టు వేలాది మంది ఉన్నారు. ఇది నగరం మద్యలో జరిగింది. ఈయనను చంపితే ఆ అధికారి పై అధికారికి జవాబు చెప్పుకోవాలి. (అప్పటికే నైజాం ప్రాంతం లో 'బారాఖూన్ మాఫ్' అనె వాడుక ఉన్నది. అంటే పన్నెండు హత్యలవరకు నిజాం సైనికుడు చెయ్యొచ్చు. పై అధికారి అనుమతి అవసరం లేదు. ) మిగతా గుంపు హింసకు దిగొచ్చు. పేపర్లలో పెద్దగా రాస్తారు. ఇలాంటి secured environmentలో ప్రకాశం చేసిందీ గ్రేట్ ఐతే ఎవరికి జవాబు దారి కాని, ఎంతటి దారుణానికైనా తెగబడే నిజాం ను ఎదిరించిన వేలాదిమంది ప్రజలు ఎంతటి సాహసయోధులో ఒక్కసారి ఆలోచించండి.
ఈరోజు చైనా, రష్ష్యాల్లో కూడా విశ్వవిద్యాలయ స్థాయి విద్యార్తులకు చెప్తూ ఉంటే ఇక్కడ మాత్రం ఆ విషయాలు పాఠ్య పుస్తకాల్లో పెట్టరు. చీరాల పేరాల పేరుతో దుగ్గిరాల గోపాల క్రిష్ణయ్య ఒక వారం రోజులు వూరవతల కాపురం పెడితే ఏదో గొప్ప సాహసం చేసినట్టు రాసేవాళ్లు ఆరుట్ల కమలాదేవి, రావినారాయణ రెడ్డి, కొమురయ్య, వంటి వేలాది యువకిశొరాలు ప్రాణాల్నిఫణంగా పెట్టి అజ్ఞాతం లో సంవత్సరాల తరబడి ఉన్న సంగతి గుర్తు చేసుకోరెందుకు. పార్లమెంట్లో బాంబులేసిన భగత్ సింగ్ అంతటి వీరుడు నిజాం మీద బాంబులేసిన మా నారాయణ్ రావు పవార్ పేరేది..?
ఏ ఆంధ్ర కేసరులకు తీసిపోని ప్రజా యోధులు మాకున్నారు. మేరునగధీరులు మాకున్నారు. బెజవాడ లో జరిగిన కాంగ్రేస్ సభల గురించి అకాడమీ పుస్తకాల్లొ కాకిగోల పెట్టే సర్కారు ప్రపంచ చరిత్ర కే పాఠాలు నేర్పిన తెలంగాణ సాయుధ రైతాంగ పొరాటం గురించి పెదవి కదపదెందుకు. పిల్లలకు చెప్పదెందుకు.
ఇది, ప్రజా కంటక నిరంకుశ నిజాం పై బాంబుల వర్షం కురిపించిన మా ప్రజా యోధులకు చరిత్ర పుటల్లో స్థానం దక్కనియ్యకుండా చేసే వలస పాలకుల సాంస్కౄతిక విధ్వంసం కాదా..? దీనికి ఒక ప్రాంతం వారి బానిసత్వం లో తెలంగాణ ఇంకా ఉండడమె కారణం కాదా..? అందుకే మా తెలంగాణ మాకు రావాలి. మన తెలంగాణ మనక్కావాలి.భూమి కోసం భుక్తి కోసం స్వేచ్చా స్వతంత్రాల కోసం పోరాడి నియంతల గుండెల్లో నిదురించిన వేగు చుక్కల్లారా జాతి మీకు తలవంచి నమస్కరిస్తుంది. మీ త్యాగం నిరుపమానం.
మీ స్ఫూర్తి తో వలస పాలకులపై పోరాడుతం. తెలంగాణ అస్థిత్వాన్ని కాపాడుతం.
జై తెలంగాణా జై జై తెలంగాణా

Telangana Agitation - 1969-72

Khammam district - Palvancha at thermal power in 1969 January 5, telangana agitation has taken a birth. With the resources like COAL,Water of Telangana, power station has built but employees/working staff were from Andra region. Thier main objective was to send Andhras to back thier region. That time, we had Telangana Regional Committe that is headed by Chokka Rao, they submitted memorandom to him against non-localite working staff in thermal station.

Like this first time Telangana agitation started to protect the safegaurd of telangana region agreed in Gentlemen Agreement. On January 9th 1969, Ravindranath B.A graduate student has began hunger strike and other people joined him like Sri Kaviraja murthy. They started giving slogans against Andhra Leaders, attacking organization which are having Name "Andhra".

. A new non-political organization named "Telangana Rakshana Samithi" - the committe which work on protecting safe guard of Telangana agreed in Gentlement agreement. As part of this committe they ordered following demands:

• Demanding the Govt to spend 100 crores for Telangana Development.
• Asking to provide more importance to Pochampaadu project.
• Asking to give more importance for Telangana Industrial Development
• Demanding to send the non-mulki employees back to thier region, filling the same posts with Telangana region people.

On 10th January 1969, the agitation propagated to Nizamabad district. Under supervision of A.S. Poshetti - Students Organization president, called for boycott the schools,colleges and began start the procession in city of Nizamabad. The slogans they gave was "Non-Mulki GoBack" and submitted memorandom to Collector and S.P.

On 12th January 1969, the agitation moved to critical shape in Khammam, they burnt the news papers for not covering the correct news, rail rokos of the train which are commuting toward Vijayawada. Some people started sitting on Hunger strike.

On the same day, in Osmania University, student organizations formed a group, discussed on the topic of voilation of gentlemen agreement. They came to action plan to start the movement from January 15th. Demanded to give the resignations of Cabinet ministers, central ministership, asking to show 70 crores telangana surplus funds. Demanding to send non-localites employees back to thier regions.